Sakalı şiir kokan adamları sevin.
Onları, kırdığınız vakitler bile, size sitemkar şiirler yazsın.
rivayet odur ki
hayat ; gece otobüs yolculuğu gibidir, omuzlarına yığılmış kesik başla hayaller kurarken,
beş dakika sonrasını kimse kestiremez...
yaşam mücadelesi ise ilkeliktir
bazen dallarını kıranlara bile teşekkür ederken,
Al yazma bağlamış atlas üstüne,
Yağmur çağanları vurur yüzüne,
Kançiçeğin sürmüş bal gülüşüne,
Hoyrat türkülere yazam ben seni.
Zülfünün telinden endamın almış,
bekliyoruz seni saklı bahar...
dağların elleri üşür, gelincikler tomurda
dicle, fırat köpürür
umut yeşerecek
hep birlikte prangaları kıracağız...
Kapıldım bir kere aşkın seline
Takıldım örülü dünya teline
Mormenekşe düşmüş gamzelerine
Sümbül çiçek dökmüş yar beni beni
Ben aşkın külüyüm istemem cennet
indir nikabın ayan etme mah-ı yüzün,
sen aşk mihrabında ol kıyam-i nüzul,
ben gönül kabesinde ol ruh-i haletin,
rüku, secde ile tamamlarım salatın.
bu bahar iğdeler salkım salkım umut dökmüş,
efil efil hasret, buram buram sen kokuyorsun...
Aşka meftun gecenin üstüne ağlarken yağmur yüklü bulutlar
Şimşek koparırken gözümdeki uçurumlar
Zembille seni lütfeder salkım salkım
Ben, hercai kokulu şehrinde ıslanırım...
Eğil selvi boylu eğil,
Ne varsa dökülsün,
Aşktan yana,
Salkım söğüt saçların aksın bahara.
Kesme, kesme dallarını,
O, yel savuran karası saçlarını.
İnsanı diğer varlıklardan ayıran özelliği ;
Yüreğinin kabuğuna tutunmuş salyangoz olmasıdır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!