Oysa biz doğduğumuzda yeryüzünün
Her karışı toprağı paylaşılmıştı:
Fethedilecek bakir topraklar kalmamıştı artık. Kutuplar bile parsellenmiş; atalarımızın bize mirası vatan ve yüreklerimiz dört parçaya bölünmüştü…
Önce devletler, sonra, mirler, nübela, derebeyleri, lordlar, asiller ve yeni yetme baronlar…
Biz, ancak hammadde imişiz, sonradan öğrendik bunu.
Altında yatacak iki metrekarelik toprak bile kalmamıştı, kendimizin diyebileceğimiz…
Gözlerimizin acı yaşlarını içimize akıtmak dışında
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta