Öyle Git Şiiri - Suzi Ayyıldız

Son bir sözüm kaldı sana,
İyi dinle, sonra git…

Yaktın ya bu cansız bedeni,
Benim için atan yüreğini de sök göğsünden,
Öyle git…

Beni hangi ateşte yaktıysan,
Sen de o ateşte yan.
Ben nasıl kül olduysam ardından,
Sen de kor ol ki beni sakın unutma;
Öyle git…

Sakın ha, savurma küllerimi rüzgâra.
Topla birer birer avuçlarına.
Benden kalan ne varsa koy cebine,
Hepsini al yanına.
Sakla göğsünün en derin kuytularında.
Bir tek parçamı bile bırakma ardında.

Sen de tutuş benim harımla,
Kor ol da beni anla,
Öyle git…

Ve bil ki;

Ben sana ömrümü vermek isterken,
Sen bana bir avuç hiç bıraktın.

Şimdi sen de
Benim geçtiğim yollardan geç,
Yandığım yerlerde yan.
Senin de nefesin ciğerini yaksın.
Gözyaşların yağmura karışsın,
Dost düşman hâline gülsün.

Sırtından hançerler eksik olmasın,
Koynunda yılanlar dolaşsın.
Sevdiğin sana el olsun,
Gözlerin yollarda kalsın.

Benim yokluğum
Seni yaksın, kavursun.

Bundan sonra
Benim acımı yüreğinde taşı da
Ne yaşattığını anla.

Hatta…

Gittiğin yerde gece çökerse üstüne,
Benim ahımsa,
Sana haykıran o sessizliği dinle…

İşte bir gün yüreğin
Beni kuytularda ararsa,
Adımı dua diye bile alma diline.
Ve sakın gözlerini kapatma.
Beni yaktığın o yangını hatırla…

Ne küllerimi bırak rüzgâra,
Ne sevdamı göm toprağa.
Yaktığın yangını da al yanına.
Acımızı da, günahımızı da…
Hiçbirini ardında bırakma.

Madem gidiyorsun,
Ardına bakma
Beni hangi ateşte bıraktıysan,
Nasıl yaktıysan,
Sende Öyle yanarak git.

Ve…

Benden sana kalan son hatırayı
Göğsüne kazı da
Sessizce git.

Öyle git

Sonra git…

Öyle git…