Öyle bir gül vardır ki Şiiri - İlyas Kaplan

Öyle bir gül vardır ki,
Gönül toprağında...
Sessizce büyür gider,
Kokusu siner zamana.
Gülüm diyemedim,
Çoğu zaman...
Sözlerim kaldı Yarım
Bir gül ektim kalbimin ortasına,
Solsa dünya,
o gül solmaz.

Bir söz düşer bazen kalbe,
Sessizce büyür içimizde.
Bir gül açar gönül bahçesinde,
Kimse bilmez, kimse görmez.
Sevdiğine gülüm de yar,
Sakın tutma içinde.
Bazı sözler vardır ki,
Kalbe düşer gizlice.

Her bahçede açmaz gül,
Her gönülde sevda yok.
Kimi diken olur da,
Kanatır avuçları
Bir bakış düşer kalbe,
Yıllarca susar insan.
Bir isim saklanır içte,
Kimseler duymaz
Kimse bilmez.

Zaman geçer ama geçmez hüzün.
Her çiçek solar bu dünyada,
Ama gönle düşen gül kalır baki.
Yollar uzun, geceler derin,
Sessizce geçer saatler.
Bazı sevdalar rüzgar olur gider,
Bazısı kalpte iz bırakır.
Kimi sevda yağmur gibi iner,
Kimi ateş olur içte yanar.

Bir gün rüzgar sorarsa adını,
Sessizce söyleyeceğim yar:
"Ben seni unutmadım"
Bir gül bıraktım kalbime.
Geceler şahidim olsun,
Yollar sırdaşım olsun,
Bir sevda var içimde;
Adı sensin yar...

Bir gül ektim kalbime,
O gül sensin yar...
Sorarsan bana "Sevda nedir?"
"Bir gül" derim,
bir de "sen"...
Çünkü her çiçek solar bu dünyada,
gönle düşen gül bakidir.
Senin gibi
Yar…

redfer