Övmeli birilerini Şiiri - Ercan Atar

Cahil toplum
Cahil insan
Çok bilmiş
Çok insan
Ondan fakir miş
Biraz saf imiş
Doğruyu söylemez alim
Olmuş zalim
Halkı hiç dinlemez
Bilmez duymaz görmez
Makamı verin sevinsin
Koltuğa alışsın
Hiç bırakmasın
Oraya yapışsın
Hırsızı sevin
Onu çokça övün
Bize uğramaz deyin
Hayallere dalın
Akıllar tutulmuş sanki
Ne söylesen anlamazlar
Bu kazlar bizim kazlar
Başka yerde bulunmazlar
Okumuş bilmiş dersin
Danışayım dersin
İki kelam etsen
Bumu okumuş dersin
Diplomayı almış
Kendisini salmış
Elinde mesleği kalmış
Bundan yine olmamış
Tavuk gibiyiz tavuk
Yem verince geliriz
Olmayınca bekleriz
Sesimiz çıkmaz imiş
Hayaller gerçek oldu
Gerçekler hayal oldu
Bize bir şeyler oldu
Kaygılar bizi buldu
Sağdan soldan darbe
Doğrucu davut nerde
Defteri dürülende
Sesi çıkmaz her yerde
İnsanlığı kim düşüne
Raslanır her devirde
Çomakmı sokarsın
Sermaye düzenine
İçimizdeki sancı
Baştakinin ilacı
Uyanmadan millet
Vurmalı kırbacı
Halkım düşünürsün
Uykuya dalamassın
Her şeye kafa yorarsın
Ondanmı cebin dolmaz senin