Hayat denen bu otobüsün
arka beşlisinde geldik bu güne.
Kaptan nereye dediyse
o yöne gittik delice.
Durmadan muavin değişti, hizmet eden
Bir o yana, bir bu yana
nereye bile demeden
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




galiba bu şiirden ders almamız gerekiyor. Ne idik ne olacağpız, işte önemli olan da bu. doğum ile ölüm arasını oturup düşünmemiz gerekir. kalemine sağlık kardeşim çok güzel olmuş
Hayat gerçekten bir otobüs. Genelleme çok iyi. Hele son bölümdeki
'Aynı otobüste ağlayıp gülen bizler
yarın değiştireceğiz vasıtaları.
Artık otobüs falan da olmayacak
Bir kaç tahtadan ibaret bir vasıta
tekerleklere ise, dost düşman dolacak.
Gideceksin,
nereye gittiğini bile bilmeden.
Ben neydim,
ne oldum diyemeden...'
dizeleri insanı çok düşündürüyor. Şiir çok güzel olmuş başarılar:
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta