Değişiklik mutlak şart zaman içerisinde,
Gün güne hiç benzemez durum değiştiğinde…
Halı kaldırılıyor çocuk ıslattığı için,
Ya da sıra çıkıyor fazla olduğu için…
Ya bir çocuk geliyor ya perde değişiyor,
Yağmur olduğu için bulutla kaplanıyor…
Ya da masa kalkıyor bir yöne çekiliyor,
Çocuk bu durumları hiç kabullenemiyor…
Sen, kaldırıp attıkça alıp yerleştiriyor,
Sen bir yere çektikçe eskiye çeviriyor…
Gözünde her şey sabit sanki tapulu hâlde,
Projeleri elinde yıkılmaz bir şekilde…
Halının yeri bile Tevfik’in isteğiyle,
Teklif dahi edilmez değişmez düşünceyle…
Sınıf içerisinde yenilik istemiyor,
Aynı monotonlukla davranış yürütüyor…
Işığı yaksak dahi yenilik zannediyor,
Yeni bir şey eklesek hiç kabullenemiyor…
Neden hiç unutmuyor eski şekillerini?
Kadastro memuru gibi koymuş stillerini…
Mehmet Tevfik Temiztürk 2
Kayıt Tarihi : 21.11.2020 13:45:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!