Öte Yaka Şiiri - Ahmet Ali Babacan

Bedenimde taşıyorum
Hiçbir dilin adını koyamadığı soruları.
Ama ruhum çoktan biliyor cevabı,
O yerden geri döndüğü günden beri.

Süzüldüm sonsuzluğun içine,
Güneşten parlak bir ışığa.
Bir ses adımla seslendi bana,
Ruhumu yazan oydu.
Orada sonsuza dek kalmak istedim,
Ama vaktim henüz gelmemişti.
Şimdi bir eşikte yaşıyorum;
Bu tarafla öte taraf arasında.

Şimdi kulağımı duaya yaslıyorum,
Sanki iki odanın arasındaki ince bir duvara.
Yanımdakileri tutuyorum sıkıca,
Bir gün o kapıdan geçeceğim zamanı beklerken.

Korku üzerimden düştü,
Sanki hiç bana ait olmamış gibi.
Kaburgalarımın altında bir özlem büyüyor,
Beni yeniden yönlendiren bir pusula gibi;
Adımı bilen O'na doğru.

Süzüldüm sonsuzluğun içine,
Güneşten parlak bir ışığa.
Bir ses adımla seslendi bana,
Ruhumu yazan oydu.
Orada sonsuza dek kalmak istedim,
Ama vaktim henüz gelmemişti.
Şimdi bir eşikte yaşıyorum;
Bu tarafla öte taraf arasında.

Artık geçişten korkmuyorum,
Çünkü öte tarafın sessizliğine dokundum.
Şimdi iki dünya arasında yaşıyorum,
Ta ki evime çağrılacağım güne kadar.