Osman Onuktav Şiirleri - Şair Osman Onuktav

Maneviyat peşinde git huzura eresin
Karanlık mahzenlerden çık ki boyun görsünler
Yürü dağlar titresin yıkıp yere seresin
Çağla Tuna’dan Nil’e aş ki suyun görsünler

Böyle geçmesin ömrün elemdedir dört yanın

Helal bizde haram bizde
Dini İslam bilir sözde
Yaşanmaz ki iman özde
___Dillerinde var suizan
_____Bu düzeni boz ramazan

Dertli öter bülbül sevdası güldür
Kafkasi Sevgi’nin bahtını güldür
****


Şu kalbin..! ne çekti, acı dilimden

Her şeyi karşıma dizmek İsterim
Bu vatan Türk’ündür yazmak isterim
****


Vatanımı saran karlı dağlara

ZAMANE ALİMLERİ! ...

Sakalı cübbesiyle sahte Şeyhlik ederler
Dinden imandan çıkar şirkten şirke giderler
Halkın mal varlığına, el koyup şerik derler
Zevk sefayla yaşıyor zamane alimleri!

Heybemin gözlerinde yaşam yükü taşırken
Nerden çıktın karşıma, hiç hesapta yoktun sen!
Ruhumda sarpa saran aşk izini kaşırken
Çare olmak yerine saplanan bir oktun sen!

Buldun yaralı bir kalp hemen içeri daldın

Ezbere konuşma cahilsin cahil
Eğitim almaya zaman arama
Gel vereyim dedim yok sende ehil
Artık uğraşamam aman arama!

Edebi, hayayı katleden katil

Ben! Dağlı Avar Türk’ü, Dağıstanlı Şeyh Şamil!
Ses versem yankı yapar ‘’ ya hürriyet ya ölüm’’
İnançla iman ettim başardım oldum nail
Diz çöktü hep karşımda Çar ve kardeşi zulüm

Özgürlük inancını esir alan zillete

Yarım asırlık ömrüm ülkü sevdamla geçti
Ağır geldiği anlar yoruldum diyemedim
Yeşeren umutları esen karayel biçti
Parelendi ciğerim vuruldum diyemedim

Kolay değildi elbet çok çileli bir yoldu

Sevdanın uğruna düştüm kedere
‘’Solsan da fark etmez’’ diyorsun bana
‘’Yazılmış alnına inan kadere’’
‘’Ölsen de fark etmez’’ diyorsun bana

İnsaf eyle halime bir ümit versen