ÇİZGİLER (Kafkasi- Arif Baran Arifce)
Kime iyilik etsek, bize düşman oluyor,
Selam versek adama, nazı çekilmez olur
Dost saydığım kişide öyle bir an oluyor
Gönlünün bahçesine sevgi ekilmez olur...
Cocaklaşmış cayıra çakıl taşları atma
Kıpraşır börtü böcek sebep olma gardaşım
Üstüne çamur sıçrar bari pisliğe batma
Bin pişmanlık duyup da, saç-baş yolma gardaşım
Sürünün önünde ki yanlış yola sapsa da
ÇOCUKLAR ÇOCUKLAR
Sarışını esmeri tek ağacın dalıdır
Çatsa elif kaşını gamze varsa alıdır
Umutla yarınlara güzel gülen çocuklar
Anne ile babanın süt kokulu balıdır
ÇOK VARDI HİÇ KALDI!
Sımsıkı tek vücuttuk parçalandık dağıldık
Ne dillerde ikrar var, ne özde yürek kaldı
ÇAMURA SORDUM SENİ
Saklambaç oynar gibi köşe bucak gizlendin
Canlı cansız gördüğüm figüre sordum seni
Dadaşlar ikramın hasını sunar
Her çayın yanına limonu konar
Muhabbet şekeri ağzında sanar
İçip de dertleştik dadaş ilinde
Selami usulca sohbete başlar
DAĞISTAN
Diller düşler ülkesi Kafkasya da Dağıstan
Özlemiyle yanarken, vuslatından kim kaçar
DALGALANIR GÖK BAYRAK
Dalgalanır Gök bayrak , eder Barzani nazar
Bilmez misin tarihi? Kerkük Türk ili yazar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!