Yazdığım güfteler şarkı olacak
Söylenen türküler dilde kalacak,
Şiirlerde olmasa kim tanıyacak
Mezarı kaybolan ölünce garip.
Güzeller tabutumu alsın götürsün
Emanet sevgilim oldun sevmedin
Kıymeti yok gönlünü de vermedin
Gönül kapını çaldım da girmedim
Gönlünün dilencisi, oldu bu garip
Sevmeden yaşayamam sevmezsin
Ne olur diyorsun nede olmaz diyorsun
Ne seviyorsun nede sevmem diyorsun
Günlerdir anlatırım hiçmi dinlemiyorsun
Seni degil ben gönlünü seviyorum güzel
Adını anmıyorum seni kimse bilmesin
Hep ben sevdim kimse beni sevmedi
Garip yüzüm de hiç bir şeyde gülmedi
Buralarda benim işim gücüm kalmadı
Gidip öbür yerde ben bakayım işime
Geç kalırsam ordada dost bulamam
Ne anam babam var öksüz biriyim
İşte bende böyle bir garibim deliyim
Beni sevenler olmuyor sasıl seviyim
En yakın dostlarım bile sevmiyor artık
Çalıştım dostlar için saçım döküldü
Acı söz söyleyip de insanı üzen
Yalandan ağlayıp gözünü süzen
Sade sen degilsin yar bana kızan
Herkes tarafından kızılanım ben
Dertlerimi desem gelirsin bana
Uzaktan uzaga gönül dost olsun
Dostumun derdi varsa bana gelsin
Öyle dost olalımki yüzümüz gülsün
Sahici bir dostum olmadı ömrümde
Dostum sandıklarım hep çıkarcı çıktı
Alışmışım ben tek taraflı sevip yanmaya
Hakkım yok güzelleri sevgili sanmaya
Layık degilmiyim ki güzellere sevilmeye
Sevdim sevilmedim ben yanışım ondan
Sevip de boşa yanarak geçiyor ömrüm
Aşkımı bulmuştum şimdi kayboldu
Beraber olacaktıkya on dört şubatta
Hayatına yoksa başka birimi girdi
Şimdi sensiz kalım on dört şubatta
Herkesin sevdigi gezer kolunda
Kime aşık oluruz kimi severiz
Aşık olduğumuzla biz evleniriz
Olmasalar olmayız kadınlarımız
Hem anamız yarimiz onlar bizim
Doğurur büyütürlerde höllük elerler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!