Ayrılıklar olmasında bitsin özlemim
Bekliyorum da senin yolunu gözlerim
Gelemem yarim yanına tutmaz dizlerim
Beni öksüz bırakıp yarim gitme ne olur
Zaman durur sensiz vakit geçmiyor
Acı söz söyleyip de insanı üzen
Yalandan ağlayıp gözünü süzen
Sade sen degilsin yar bana kızan
Herkes tarafından kızılanım ben
Dertlerimi desem gelirsin bana
Bir adada olsak kimseler olmasa
Orada yarim seninle kalır ölürdüm
Yanımıza görüp hiç insan gelmese
Sade senle ben çok mutlu olurdum
Kurtlar kuşlar bize komşu olurdu
Güzeller gönlümü de oyuncak yaptı
Sever görünüp gönlümü sevmiyorlar
Aldandı gönlüm sevdi de onlara taptı
Sevdiklerim de sevgiyi aşkı bilmiyorlar
Dalga geçerler benim garip gönlümle
Kırıldı kanadım da uçamam gayrı
Garibin dostlarından yanıktır bağrı
Gidemem kimseden gelmiyor çağrı
Kimsesiz gurbetelerde kalmışım artık
Bozuldu işlerim de dostlarım darıldı
Kırıldın diye korkup üzülmüştüm
Yürekten yanıp da ben ezilmiştim
Yüzünü görmeden seni sevmiştim
Sense bütün insanlara kırılmışsın
Kötüye rasladıysan benim suçum ne
Kısmet dagılırken ben yoktum orda
Üstüm başım yırtılmış servetim nerde
Göçebe kuş oldum durmam bir yerde
Sahipsiz dal bulup bir yuva kurmadım
Ne yarışan girsem ben en sondan geldim
Geldim gurbetele gönlüm yaralı
İçerim dertle dolodur teste sıralı
Talihim küstü bana da anam öleli
Ne yüzüm güler şimdi ne kaderim
Anamı aldı ecel benim suçum ne
Beni sensin üzen son yakan oldun
En son belamıda yar sende buldum
Ben sevdiklerimden nerede güldüm
Sen alınma güzel benim kaderimdir bu
Kimi sevsem de bırakırda giderler
Güzel gözlerinde mutluluk vardır
Yüzüme bakmazsan dünyam dardır
Kış bitti kadriyem gelen bahardır
Kırlarda çiçekler tomurcuk olmuş
Zamanı geldi yarim açacak güller
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!