Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne alakası var diyeceksiniz belki, dizeleri okurken bir resim canlandı gözlerimin önünde 'çizgili pijamalı çocuk 'filminin afişi ...dikenli teller iki yanda iki çocuk ....şiir zaten bu değil mi insanın hayal gücünü harekete geçirmek....Kaleminize, yüreğinize sağlık üstat...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta