Orman Gerek Şiiri - Ömer Çelik

Yaşamak gök kubbenin altında şekillenir
Yakıcı afetlere kaç kuşak direnecek?
Küllenen yamaçlardan hırsla, hışımla gelir
Boz-bulanık sellerin belini kırmak gerek.

Bu meskun mahalleri harabeye çevirir
Yetkililer ya cazda ya da kabarededir.
Habitat dönüm dönüm detaylı rapor verir
Aklın penceresinden yarını görmek gerek.

Takvimler gösterse de, baharlar eksik kalır
Şu narin tomurcuklar, tuz gibi ufalanır.
Mor fistanlı Nur Gelin, kızıl kıyamet sanır
Karalar giyinmeden, umutlarını yeşert.

Çıvgınlarla beslenen hırçın çaylar uslansın,
Şoseler, patikalar, çöllere çakılmasın.
Naçiz hatıraların peşinden bakılmasın
Neşeli anlar için yeşeren dallar gerek.

Haziran güneşinde obalar demlenince
Türlü türlü yemişler, ballanır gündüz-gece
Dertliler deva bulur, oynar gelin görümce
Tuvalde resim yavan, gözlere ilham gerek.

Mistik esintilerle ruhunu ferahlatır
Renk cümbüşü içinde gamlı gönüller şakır
Körpe kuşlara mekan, bebeklere kundaktır.
Enfes ifadelerle, orman istikbal demek.

Yaş kesen baş kesermiş; atalardan icazet
Kitaptaki hikmetler; cehalet en büyük dert.
''Kıyamet günü olsa, eldeki fidanı ek ''
Haydi durma arkadaş, vatana orman gerek.