Orhan Demirtaş Şiirleri - Şair Orhan Dem ...

yaaarrr, ayrılık cehennemdir

ben senden sonra 49 il gezdim

7 kilo aldım

Hadi gel ;

Ben seni gökyüzü gibi seveyim

Sen bana güneşli türküler söyle

Ah be yalnızlık.
Kuduz bir köpek kadar yalnızım ben. Uyaz bir kedi, yabani bir at kadar yalnız. Adımı duyan her kes terkediyor beni. O yüzden ne olur artık adımı anma be yalnızlık. Kapı arkasıdır yalnızlık. Dışarısının en sonudur. Cehennemin dibidir yalnızlık. Güneşin sönmesi, Dünyanın gayya kuyusunda kaybolmasıdır. Gecenin ayazıdır yalnızlık. Karanlığıdır ömrün. Kalbin çıkmasıdır bedenden. Bütün kaburgaların bir bir kırılmasıdır zamansız.

YALNIZLIK, KİMSESİZ BİR MEZAR TAŞIDIR.
BEN İSE EN SEVGİLİ MEZARI YALNIZLĞIN

bembeyaz bir şeydi seni sevmek,
........kana kana su içmek gibi bir şeydi

dört mevsim gelincik kokan
......taşkın bir nehir gibi köşe-bucak

uzun zamandır yok gibi yaşıyorum, bu hüzün benim ve kuytusu sessizliğin
asi yamaçlara dayanan bu tutsaklık benim, yapraksız bir ağaç gibi bu yalnızlık benim
ve yüreğimin ortasında kemiksiz birkaç keder
delice ruhumda kımıldayıp duran tepeden tırnağa katı bir esaret
göğsümde hiç durmadan ağlayan bir kaç çocuğun gözyaşı var,
sırtımda günah gibi taşıyorum bu sıra bir yığın insan yükünü

adın ne güzeldi senin öyle
..............GÜL diyorlardı sana
sen güldükçe yüzün açıyordu kırlarda, bayırlarda

her yer sen güzellikte kokuyordu sonra

yarim, ah yarim
ey korkum
...ey cesaretim
......ey sürgünlüğüm
...............ey esaretim

Hani ikiden bir çıksa bir kalırdı

Yalan, vallahi yalan

Sen gittin ben yarım kaldım.

bir insan
......hiç durmadan
.............her saniye, her salise
..............................yar, yar dedikçe

ciğerleri yanarken, aynı anda canı üşür mü? hiç

Ve sonunda anladım ki hiç bir şey rüya değilmiş.

Konuş artık aşka sürgün kalbim, gün konuşma günüdür acıya. Yeter sustuğun kalben. İçindeki yetmiş iki kederi kır ve hayali bile olsa var yüreğinin sıcağıyla sevgiliye, beyhude kararsa bile ansızın canına gece.

yıllardır bir gölge misali sırrımın içinde bir sır gibi saklıdır yüzü. Her bir karışı aklıma yazılan. Kalbime yazılan. Ruhuma yazılan. Bir Ardıç ağacı misali hasrete dair ölüp ölüp kendi dalıyla yeniden doğan. Güneşin, ayın, yıldızların şehri, sevdanın şehri, aşkın şehri İsfahan'ı tümden yakar gibi gönülde yanan,
yanan, yanan, yanan