Orhan Demirtaş Şiirleri - Şair Orhan Dem ...

şeytan diyor
.... kalk git ellerinden tut bir tüy gibi hafif
büsbütün zamanın içinden geçerek
....ve belki de kendi ateşinde yanarak
vazgeçir konuşarak hasreti
uğrunda parçalanacağını bilsen bile ruhunun

sen, bir daha gelemeyeceğini istediğin kadar uzağıma götür sevgilim
...istersen a(r) dına saklan bir ömür yetecek kadar
kıyamet kopacak gibi veda et
..........ya da iki yürek çaresiz bırak beni ve git dilersen

ben yinede yokluğun uğultuları arasında yalnız kalmam bilesin

ne güzel gülerdin sen gülünce,
deniz gibi, okyanus gibi
............ve bir o kadar serince

gülünce sen,
gök yüzünde yayla kokulu güller yeşerirdi

ey kirpik uçlarını gözlerim,

…………gülüşünü nefesim

saçının her bir telini sesimle öptüğüm

Sevgilim,
seni sustukça hep yarım kaldım

Kim bilir belki de bu yüzdendir
Bana iki zaman dilimi kaldı senden geriye

Sen olmazsan

Yeter mi? Hiç bin asırlık ömür bir kişiye

...Ey aklımdan çok kalbimde olan...

şu hayatta herkes biraz annesidir
........................................biraz da babası

ben ise tepeden tırnağa sen olmuşum, sorma

sorma nefeste har olan

umudun tecellisi olan güzelliğini önüme koyduğun o ilk gün
......................bayramın birinci günüydü
......tüm zamanların en güzel anıydı seni gördüğüm o an
birileri bizi gerçeğe kurgulamıştı sanki
.................sanki seni ben seçmiştim içimin cam kırıklarından
ve sen dua dolu avuçlarımın bana yazılan sevabı olmuştun birden

kadim ve zamansız bir yasaya göre
son saatime dek, sessizliğin kalbinde
.............birikmiş siyah bir gece gibi
...bir boşlukta yaşarken ben
yaren suretinin ışığına uzak bunca yıldır
sensiz, yedi kıta'nın

dünya yoldu, bende yolcu

............geldi geçti hayat ucu

ölüm ani, can uçucu