ve bir düşman daha kazandım ben
incesu yeşimi kristaller düşürürken
bir sevda ses kilimine
sızıyordum parmakuçlarımdan, saçlarımdan fışkırıyordum
çöliçlerinden vaha yarıklarından geçtim
sırtımda araf taşları
umutlar mı dağıldı? yalan
benim dağılan; odaların uçbeyi
sırtımı kollayacak dört duvar ve düşmansızım
yalnızım, saklı ve kansızım
tarih yapılırken uyuyamam! yalan
uyku kuşunun kanatlarını kırdığım için uyuyamam
“Bülent’e, Nihal’e, Ayşe Sıla’ya”
yurdum, uzun gözlü akşamın yurdu
birlikte çıktığımız bütün yollarda sarsak adımlarımla
adımla kaldım tek yönlü gidişlerde
-yolunu yitirmiş bir kurtarıcının düşleri nedir ki? -
Zamanın kıyısız gemisinde yanlış fotoğraflarım yoktur
Yanmış fotoğraflarım yoktur zamanın pişman gemisinde
Akşamı tırmalayan huzursuzluk bin yıl arkamdan gelir
Kim gördü? Yalnız bir fotoğrafta yanmış tek hatıra yoktur
Hatırayı elleyen bir anne kadar yorgun ve uzaktayım
bana yorgun, yoksul akşamlar verdin
sevincinde uzadı boynum hep o bilinmez yere
dinmeyen yağmurlardı, bir bulut kesimiydi dudakların
sen mi götürdün, yoksa ben nasıl geldim o bilinmez yere
bir duman bulutuydun sen, bana isyan verdin
hatalarımızı çıkarsak geriye ne kalır hayatımızdan
dokunulmuş yerlerimizde soğuyan sevinçli yaşamlar mı
hiç solmayan çiçeği görmüş müdür hai-kai ustaları
ve dikenlerini içine büyüten bir gül kimin kanayanıdır
bir de bunu ekleyin
Nazlı’ya
bir şeyi ilk defa sever gibi
ayın tutulduğu her yerde ilk ay tutulması belki
içime bir bıçak ilk kez, kan nasıl da ılık
nasıl sorardım-
Yeşim Dorman için
peki beni kim intihar etti
kim tedavülden kaldırdı böyle erken
inlerken görülmem hoşlarına gitmedi mi
bir içevurum fazla mı geldi bu sığlıkta
bir akşamüstü bütün ağaçlarını
hışırdayarak dolaştığım sokak aralarında
tutkularınıza benzeyen gözyaşlarınız
ıslattı gömleğimi
neşeyi kalkan
acıyı vurucu güç diye kullanan
(bir acı şarkı düştü dudaklarıma
kelebeklerin kanatlarında dolaştığım gökyüzü
dindirmez oldu ağrısını gönlümün
neredeyim, nicedir burdayım, neden
tarlakuşu neden uçmaz şarkısını söylerken)
Orhan Bey, Siz bu şiirleri kime yazıyorsunuz.
Ben anlamam. O anlamaz.
Kim anlayacak.
Dolayısıyla kime yazıyorsunuz?
Sevgiler.
Orhan Bey Benden size küçük bir şiir
KADIN ;karşımda hayalin
Aklımda adın.
Seni seviyorum.
Be kadın.
Orhan Bey Yemin ederim ki, yazdıklarınızın hiç biri benim şiirim, benim yazım değil.
Ya sen çok süpersin. Ya ben. Hangimiz sen söyle.
Cahit KARAÇ