Opia Şiiri - Muhammed Onur Yakut

Bir meramdır tüttürüyor kalbim
Yelkovanın akrebi kovaladığı misal azimli ve soğuk(ellerim)
Yıldızlar geceye muhtaç, hüzün içe çekişlere hakim
Ben yine aynı yastıkla boğuşuyorum durgun ve uyuşuk(gamzelerin)

Duydunuz mu? bir hışırtı geliyor
Musa'nın beşiği sallanıyor
Ancak bu defa Nil'in suları çekilmiş
Solmuş bir gül gibi iç içe geçmiş

Her son bir başlangıçtır derler
Nokta kadar dürüst ve bihaber
Belki mahsur kaldığım gözlerinden
Gurbete sürülmeliyim, bu son sefer

Üstüne titrediklerin yakıyor en çokta seni
Ne kum taneleri ne de ortadan ikiye ayrılmış bir cebel
Tığ ile örülmüş sonsuz bir yokuş gibi
Büyülü bir düğmenin esiri, hilalleri sönmüş nasırlı bir el...