Yalnızlık
Kör olasıca terk edilmişlik
Puslu havalarda kapanıyor göz kapaklarım
“SÖZ”eksik olmaz o anda
haykırır
yanıyorum
birer birer
her bir saç teli
tırnaklarımın diplerindeki
o ıslak et
kulaklarımdaki kıkırdaklarım
Aşkınla ben şen eyledim
Kalbin için göklerden geldim
Unuttun mu beni yar
Ben kalbimi sana verdim
Ama sessizlikte seni dinledim yar
Tek bir damla ile burda var olma sebebi
Her bir umut kırıntısı
Sürekli bir değişme isteği
Bazen de düzeltme isteği
Bu var olma hali
Benim içimde
erde yatan bir fahişe
Elinde viskisi olan ayyaş
Keskin bir fırtınada
Cam kırılır
Her tarafta yanan ateş
Ve Gülen bir kadın
yıkık minareler yeniden dikildi.
koca Osmanlı ebediyete teslimken
koca şehir anlayamaz beni
terk ettiler
kimi ağıtlar yakıldı defalarca uyandırmak için
duyulmadı
kainatın doruk noktasında
ömürlerimin içindeki o kutsal anda
hakikatin sezildiği kalbimdeki tan anında
insanları izlerim
hayatları tuzlu deniz rüzgarı eşliğinde
Haykırmanın anlamı var mı?
Yoruldum
Defalarca konuştum ,duyulmadım
İçimde ki o silik ayrıntılar
İsimler,simalar bile silikleşti gitti
Ama izler hep oradaydı
Yüründükçe o ipe
İp düştü yere
İlerledikçe o dar yollarda
Yıkılır asfaltlar
Ben bir virane gibi
bir yerlerde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!