Onikiye çeyrek kala Şiiri - Cevat Çeştepe

ONİKİYE ÇEYREK KALA
.
Üç çeyrek gece ne zaman ve nasıl geçti, hiç bilmiyorum ama
gecenin son çeyreği anadan doğma, önümde duruyor hala…
Öyle fırtına kopmuş, öyle şimşek ve gök gürültülü gökyüzü
şişeden boşanır gibi yağan anason kokulu bir yağmur altında
yürüyorum sırılsıklam, kurbanını bekleyen tuzaklara…
,
/Kör bir ateş başında sokağa doğurduğumuz çocukları görüyorum…
Elleri ısınıyor ama öyle üşüyor ki yürekleri, ben titriyor-donuyorum,
ayazın buza kestiği gece çöllerinde kum tanesiyim sanki/
. ,
Saat : 00.01
Sonu kötü bitecek masalların son satırları mürekkep tutmaz
çiçekler açsın deriz üstüne çıkılan kerevetlerde ama açmaz…
Çünkü yanlış parmaklara bağlıdır hayal perdesinin gölge ipleri
onun için çalınan kapıları açmaz, açması gerekenlerden hiçbiri
karanlık dalgalanır, bütün fenerlerin sönünce ışıkları…
,
/Elektrik yüklü bütün bulutlar, beynimin kavşaklarında çarpışıyor…
Çaresizlik bataklığına düşmüş umutlarım, hepsi aynı anda ağlıyor,
bütün şiddetiyle yeniden örülmek için patlıyor duvarlarım/
.
Cevat Çeştepe- 2018/2026
(Gece yarısı duraksamalarından)