Önder Karaçay Şiirleri - Şair Önder Karaçay

Babaannem iki yaşımda iken Deniz Gezmiş'i astıkları zaman banga soyan diye severmiş beni.

Bakalım bunun gerçeği neymiş?

Görev nakli gereği evrenin akaşik kayıtlarına baktığım zaman öyle demiyordu.

▪️🔘▪️Her insan özgür doğduğu gün dinli sızıntı ortak mal pazarlık gücü görünmez ürünlü zincire vuruluyordu.

O Türk tüm görünmez zircirleri söküp bu pis niyeti kökünde kuruttu▪️🔘▪️

▪️♾️▪️Önder Karaçay▪️♾️▪️

Paspas ettiler yoksulluğu
Üzerinden herkes basıp geçsin diye!
Görünür çaresizliğin görünmezliği
Kimin umurunda

Fakirliğin sanatı da kendi gibi

Hangi şiirden selamımı aldı ki yar
Yoksa bana neden böyle uzaktan bakar

İnsan kendi kendini bir türlü mutlu edemedi.
Maskeli yaşama yenik düştü,
Kendine kendi yüzü yetmedi!
İnsan bu kadar gösterişi yüzüne nasıl sığdırabildi?

Farkındalık duygusu dolu bilincimi sevgiyle gösterişsiz şartlarda büyüterek büyüdüm.

Önder Karaçay

İnsanlığın, insan katkısı ile gözlerine çekilmiş perdesini indirince gördüğü insanlık yeni uyanmış gözlerine çok yabancı geldi. Uyuyan uyanmaktan şikayetçi değil, uyanık her fırlama uyutma fırsatını kaybettiği için çok üzgün şimdi. Yaşamda bakış açısı çok acı üretiyordu. Buna saldırgan düşünce akımları sebep oldu. Devrim insan us ve duyuncuna saldırı yapan düşünce akımlarının sonu oldu. Anadolu yine tıka basa insanlık doldu.

Önder Karaçay

Birileri yeryüzünün en yükseği sandıkları beton çıbanlara çıkmış insanlığa tepeden bakar gibi insanları aşağıda aşağılıyordu. Kimse ne yaşandığının farkında olmadan gerilediği halde ilerlediğini sanıyordu. Birileri çok güzel göz boyuyordu. Çoğunluğun gözlerini ise zihniyetleri otomatik olarak bu boyama adına bir aracı kullanılarak boyanıyordu. Göz boyama kuklacı tiyatrosu yaşam tiyatrosu yazarına konu olduğu gün perdesini kapatarak yeryüzünde tarih oldu.

Önder Karaçay

Toprağa kök salmış, yüzünü herkese açmış, göz izi taşıyan çiçekleri kopartıp veremem sana!..

Yüzümde çiçek açar, gözlerim ve bakışlarım ile çiçekler dikerim sana..

Her insan bir göçer
Yerimizi değiştirmeden bile gidene göçenler ne der
Dünya sürekli öğüten bir değirmendir

Yollar taşır
Gideni/Geleni