Önder Karaçay Şiirleri - Şair Önder Karaçay

Adam oğlu (Adem) ilk şahit oldu nefsi niyet yenilgiye. Yaratan tin üfledi yeryüzünde kin neden büyüdü! Bu soru yanıt arıyordu, yanıt veren bedenlendi yine Anadolu da ayakları yere sağlam basan bir irade olarak büyüdü.
Adamdan insan diye bir mahluk çıktı. Kendi içinde biri diğerine düşman oldu.
Kardeş kardeşi vurdu, kan döküldü.
O gün bugündür adamlık yerinden söküldü.
Yerine konan insanı sirk içinde nefsi şeytanı ile oynattı durdu.
İnsanın içinde ki şeytan kendine ne zaman hakim oldu insanlık o zaman yerle bir oldu.

Batı tinsel yönünü kaybedeli çok oldu.

Derin kadim bilgeliğin yaşadığı, yaşatıldığı, yaşayacağı Anadolu'nun toprakları ve kam bölgeleri var.

İstihbarat oyunları ile kir kabartan oyunlar ve korku ile kam bilgeliği içine sızma yapılmak isteniyor.

🌔 ▪️Kancı ve kinci batı kancıklık çok yorulmuş mu? Yoksa kimi kin neden yormuş? Haklı gibi birde utanmaz savaş barış oyunu oynamış olmamış? Vah vah bak hele sen! Dünya da insanda bu kancı kancık soygundan yorulmuştu. Türk asil kan durdurdu yeryüzünde boşu boşuna akan kanı söz gücü manyetik Anadolu frekans gücüyle. ▪️🌔

♾️▪️Önder Karaçay ▪️♾️

* Leman dergisi kapak yapmış savaş barış oyununa ona istinaden Türk devrimi gücü yuh dedi bu soykırım kancıklığa

Ecnebi barış kuşları uçuyordu havada
Barış geliyor diye seviniyordu
Birbirini yiyen
Müslüman kardeşler her tarafta

Kandan beslenmek dışında

Küresel dünyanın uydusu
Olduğu günden bu yana
Damarları kesiliyor Anadolu’nun

Esiyor hamaset rüzgarı
Ekseni kaymış inanç sömürüsü eşliğinde

Parçaları kaybolmuş insanlığın
Kiminin beyni
Kiminin kalbi
Kiminin ruhu yok

Parçaları kaybolmuş insanlığın

Kanar, kandırılır, kandırır insan

Kanan, kandıran ve kandırılanların tümü geçte olsa iş işten geçtikten sonra kendine ihaneti anlar
Anlayana kadar yanar insan

Biz bilincinin amacı kanan insanları kandırmak isteyenlere karşı kazanmak

Acılar mevsimler gibi
Peş peşe yaşanıyordu
Tek farkı
Yazı, kışı, baharı yoktu
Yenisi gelince bir önceki
Kabuk bağlıyordu

Acılar mevsimler gibi
Peş peşe yaşanıyordu
Yazı, kışı, baharı yoktu
Yenisi gelince bir önceki kabuk bağlıyordu

Bir gün yaraların

Kanatlarımız kulaç attığında
Denizde dalgaya
Karada gölgeye
Karışırdı gökyüzü

Önder Karaçay