Söz bitti, zulüm bitmedi
Kim söyleyebiliyor ki kulaklar dinlesin
Yürekten gelmeyince
Dil de dile gelemiyor ki kainat inlesin
Yokluğuna ağladım
Gözyaşlarım sel oldu
Yine de gelmedin kurtarmaya
Beni o sel boğdu
Önder Karaçay
Babası çocuğuna yetişebildiği dalların meyvesini toplamayı öğretmişti.
Yüksek dallara uzanmaktan yakın dalların meyvelerini toplayamam korkusunu bu yolla içinde büyüttü.
Siz siz olun çocuklarınızı korkak yetiştirmeyin
Sonra yüksek dallar alçalmaz oluyor
Kimse senin için yol yürümez
Yanında yürüyenler ya yerine geçmek için fırsat kollar ya da kendi gizli şahsi çıkarına yol alırlar
Kendini, kendi kendine keşfet
Senin yolunu kimsenin çizmesine izin verme
Sana yol çizenin çizdiği o yol ya seni tuzağa düşürür ya da sana yol çizeni seni kullanarak zirveye taşır
Kimi özünü, kimi sözünü, kimi yüzünü gizler
Bazı insanları kendi yüzlerine kavuşturmak için girdim bu işe
Kızarması ve yıkanması için insana yüz lazım
İnsanı zorluyorlar
Türk ulusunun ortak adıdır ZAFER
Zaferin dahi komutanı Mustafa Kemal
Tarihin mücevher taşına ATATÜRK adı
Türk adına yazıldı MUZAFFER
Kaygılandırıyor insanı
Alacakaranlığı görmezden gelenlerin
Telaşsız ve içerlek halleri
Sessiz ve suskunuz
Yıkım karşısında
Yanınızda olan her insana
Sevdiğinizi söyleyin, özel hissettirin
Sizi sevene
Değer verin, kırmayın onu
Ölümün bir saati yok
Bilinmez kime ne zaman uğrayacağı
Nereye gitsem üzerimde mavi gökyüzüm birlikteyiz sabah akşam, geceyi aydınlık kapladı gündüze karıştım, yerim yöremdi ayaklarımı yere sağlam bastığım, tüm zamanlar da töremdi yasam.
Yasam, büyüklüğünü taşıyana saygı, küçüğe büyük bir sevgi, yüreğim asil kan devinimi ile deresinde devrim diye akan ve atan bir devdi.
Anadolu insanlığın, tohum ile toprağın söz kestiği günden bugüne Türk'ü çok sevdi.
Ne Türk Anadolu'dan vazgeçti ne de Anadolu yeryüzünün sevgi gücü Türk'ten.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!