Ölüme direnen
Tüm sararmamış yaprakları
Dalları olsun, dik dursunlar diye
Birbirlerine tutunabilecekleri
Bir ipe dizdim
Ey insanoğlu
Milyarlarca sayıya ulaştın
Bölünmüş yapılar içinde
Kendi çıkarın ve rahatın adına
Yönetmek için seçtiğin
Bir kaç densiz
Çocukluğumun düşüyüm
Gerçekleştirmediklerimle
Aram açıldıkça
Yaram açılır
Yarama tuz yerine
Uzaklık basarım
Sizin silahlarınız kan,
Gözyaşı ve zulüm getirir.
Bizim bir fikrimiz var ki;
Dünyayı yerinden oynatmıs,
Günü gelince sizi yine bitirir.
Yıpratıyor bizi düşünce,
Düşünmeyenleri düşününce..!
Ve korku salıyoruz onlara,
Düşündürünce...!
İnsanı hayvandan ayıran fark düşünce ise düşünenleri düşündürmeyenlerin bir düşünceleri yoksa insan mı yoksa hayvan mı sayılırlar?
Vardır mutlaka bir düşündükleri! Yoksa düşünen ve sorgulayan insanlardan neden rahatsız olsunlar.
Paul Valery bu konuda çok ilginç bir tespit yapmaktadır;
Hayat egonun oyunları ile dolu
Evlilikler, para, iktidar ve güç sahibi olmak hepsi onun oyunları
Sürekli devam eden ve bitmek bilmeyen
Yukarıya çıkmak için mücadele
İnsanın kendisi dışında,
İki emaneti daha var;
Biri doğa,
Diğeri çocuklar.
Doğaya sahip çıkmazsak,
Kırışmış hatıralarımın gölgelerinin tozunu alıyorum
Umutlarımın izi öyle bir yerleşmiş ki yüzüme
Sessizce seslendiriyor kendini bana
Olgunlaşınca anladım ki
İnsanın isyanları karışıyormuş duruşuna
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!