Önder Karaçay Şiirleri - Şair Önder Karaçay

Ledun denizinde yüzenler,
Dolambaçsız, beklentisiz suya dalarlar.

Yeryüzünde en dirençli duygudur aşk,
Aşıklar dışlanır, yalnız dışlamazlar.

Öyle bir zaman geldi ki;
Üzerine toz kondurulmayanlar,
Kirden görünmez hale geldiler.

Kirliden kurtulmak yerine,
Kir tutanım tozunu alıp patlatmaya,

Öyle bir zaman geldi ki bugüne kadar üzerine toz kondurulmayanlar kirden görünmez hale geldiler.

Kirden ve kirlilerden kurtulmak yerine kir tutanın tozunu alıp yeniden fanatizm ile patlatmaya kalktı kirden ve kirlilerden nemalanan lekeler.

Çıkmaz bir leke ile uğraşıyorlar bu açmaz çıkmazdan geri dönmek yerine yeni bir çıkmaza girmeye çabalıyor bu lekenin çıkmayacağını bildikleri halde satılıp bilmiyormuş gibi davrananlar.

Sözler kifayetsiz bir kayıtsızlık ürettiğinde bu vurdumduymaz tutuma karşı susmak ister insan.

Her söz kendinde ve muhatabında arar bir izan.

Çünkü fazla izahat ile kabahat hissi verir insana lisan.

▪️🔘▪️▪️Yazarak yazılması gereken gerçekleri biriktirmek, çalarak birikmiş maddi gücün saklanamayan hilesini yendi. Mana maddeye karşı haklı bir mücadele de başarı için önce çaktırmadan madde kalenin içine girerek bizans oyununu başka türlü alt etmek mümkün değildi. Sonra delili ispata yazarak döktü, haklı düşünce gücünü evrenin doğal töz gücü haline getirerek tufan ve ibreti bedel ilmi sır ile aleme yaşattı. Yazarak biriktiren ve hakkı çalınanların haklı dilini söze döken, talan ile acımasız bir soygun ile güç tehdidini dize getirdi ve hakkı sökerek geri alma umudunu insanlık adına us durgunluğu tuzaklar ile devrime döndürdü. İlanı nefes bir araçtı o güç ise insan üstü başedilmesi zor bir sır güçtü.▪️▪️🔘▪️

▪️♾️▪️Önder Karaçay▪️♾️▪️

Para vb maddi güçlerin tanrının yerine geçen bir güç olması dünyanın tefeciler yararına bir ahtapot ekonomi sistemi ile soyulmasını sağladı.

Günümüzün dini haliyle madde güç ve tefeci sistemi ile gücü kontrol edenler ise o dinin tanrı rolünü oynadılar.

Yeryüzünde tanrının gölgesi sayılan padişahlar Anadolu zulüm kültürünün unutulmaz zulmü olarak tarihin itirafıdır.

Çaresizliğin sözleri bunlar
Bir madencinin dilinden şiire dökülen

Aşağıda ölüm, yukarıda açlık
-300 kotta ölüm büyük olasılık, kesin olan ise yukarıda işsizlik ve açlık

Hangi ateşin aleviyim ki ben
Sürekli yanıyorum

Zamanın söndüremediği son yangındır
Madımak

Yüzlerini yüz kere yüzsemde
Ben hep altından yeni bir yüz çıkaran
Yüzsüzlüğe karşı kaybettim
Yurdumu ve ulusumu düşünmeden kazanmak isteseydim yüzsüz olmak ve kendini satmak gerekiyordu
Bizans sermayesi çan holdingin ilk ders konusu kendini satmayı öğretmekti
Vatanı ve ulusu satan bu zihniyeti bu karanlık sicili ile suç üstü etmiştim

Bir damla kanın bile can veremeyeceği canlı ölü doldu dünya!

Mahşerde yaşandı.

Anadolu bu mahşerin yurdu oldu.