On Dört Şubat Şiiri - Halil Kumcu

Kırkından sonra daha da dertlenirmiş insan,
Yalnızlık türküsünü duyarmış uzaklardan.

Nerede kaldı o çocukluk, gençlik yıllarım?
Benimle yaşlan bir bir eksilen umutlarım.

Nisan yağmurları içime içime yağdı,
Her gökyüzüne baktığımda bir yıldız kaydı.

Aynalarla dostluğu keseli yıllar oldu,
Başım aklar, yüzüm kalın çizgilerle doldu.

Sol yanım bir yanar ki, içten içten ağlarım,
Aklıma düştüğünde dökülür gözyaşlarım.

Yıllar sonra anladım, son gülüm olduğunu,
Son gülümün, seninle birlikte solduğunu.

Dolaştığımız kırık dökük kaldırımlarda,
Yapayalnız kalbim, geçerken on dört şubatta.

Kaç sevdalı geldi geçti yanımdan, karşımdan,
Âşık ben, maşuk da sendin baktığım açıdan.

Şimdi hayal meyal hatırlıyorum yüzünü,
Hâlâ niye aklımdasın her Allah'ın günü?

Umut ya, bir gün görebilecek miyim seni?
Kalpten kalbe yol bulacak mı aşk merdiveni?

Eyvah, iki evli insan, iki ayrı kalpte,
Bu aşktan geriye ne güfte kaldı, ne beste?

Benim hiçbir zaman on dört şubatım olmadı,
O on dört şubatta son gül, ellerimden kaydı.

Son günüme kadar son gülü bekleyeceğim,
Son gülümü mezarıma dikip gideceğim.

Halilî son gülüm, gönlümde solmayan izdir,
Sevdan ile yandım, kalbim aşka her dem gizdir.

📍Şair Notu: Sevda bazen hayatın en hüzünlü hikâyesidir. Bir gül gibi açar, solmaya yüz tutar, ama kalpte hep taze kalır. “On Dört Şubat” dediğimiz gün, aşkın çoğu zaman kutlanamadığı,
ama içimizde saklı kaldığı, derinlerde yaşandığı gündür aslında. Bu şiirdeki “son gül,” sadece bir sevda değil; geçip giden yılların, yaşanmayan mutlulukların ve sarsılan umutların simgesi.
Aşk bazen iki kalbin kavuşamaması, bazense yürekte hep bir bekleyiş demek… Eğer sen de bir “son gül” bekliyorsan, bil ki yalnız değilsin. Sevda, bazen susar, bazen fısıldar, ama asla ölmez, unutulmaz. Bu dizelerde seninle birlikte gönül yolculuğuna çıkmak istedim; yaralı ama umutlu bir yolculuğa. Sevgiye, aşka ve o son güle…

Şiirden geriye kalan satırlar:

•Her aşk, yürekten akan bir sevda nehridir; durmaz, geçmez.
•Yaşlanmak, geçmişten kalan yaraların en derinini hissetmektir.

14 Şubat 2016 / Bartın