9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Mezrada ömürler, hep böyle tükenirdi,
Kimsenin yazgısı şaşmaz,
Birbirinin kopyası, silik kaderler,
Karanlık çökünce, başlardı esas mesai,
Şafak sökene dek, süren bekleyişler,
Fitili kararmış,
Yağı tükenmeye yüz tutmuş,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta