9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Gardan kalkar her gün ömür treni,
Yolcular unutmuş gelen gideni.
Bilinmez ufukta bekler mi beni?
Rayların üstünde akıp gidiyor.
*
Dağları aşarak yolcular koşar,
Kavuşan yürekler coştukça coşar.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta