Ömür Ayarımda Şiiri - Hikmet Nazlı

Gönül diyarımda bir kasaba var;
O eski, o câzip, o samimi yer.
Yüz yıllardır yaşar durur bağrında
Tam içinde Anadolumun.

Gelenekli mi gelenekli,
Görenekli mi görenekli.
Yaşam güder özveriyle, capcanlı.
Rüzgârıyla, suyuyla
Can özüme gerekli.
Gönül diyarımda
Yeri müstesna.

Tandır gömbesi kokusuyla uyanır güneş,
Bir düğün arifesinde tatlımsı telaş,
Gözlerde heyecanlı bir yorgunluk;
Akşam çekilmiş helva.

Aşağı pınarın başında eski bir zaman
Çoğalır ince ince, gürül gürül çoğalır.

Kapı önlerinde çiçekli çintiler,
Ellerinde yılların izi kadınların.
Bir selam geçer karşı pencereden
Isınır taş yollu sokak.

Kavidir komşuluk, hastır o yerde;
Sıcacık bir gözlemedir kapıdan bırakılmış.
Bölüşülür yas, düğün çoğalır,
Sönse bir evin bacası, sönse ışığı
Ötekinin yüreği kararır.

Gece ay; açılmış hamur gibi çıkar yukarı
Gökte babaannemin oklağacı.
Kıvrılır sokaklar çocukluğuma;
Usul usul, emiyere.

Gönül diyarımda bir kasaba var;
Kapısı aralık kaldı içimde.
Haritada değil; göğüs hizamda
Ömür ayarımda
Yeri müstesna.