Ömrümün Son Akşamı Şiiri - Ömer Sayın İlkay

Ömrümün son akşamı, zamanın kefesinde
Nasıl tartar zaman beni, bilmem son nefesimde?

Her çizgisi birbirine girmiş suratımın
Bir amacı yoksa, ne önemi var yaşamanın?

Ömrümün son akşamı, rüzgarın esişinde
Dökülmüş saçlar, çekilmiş çileler, bilinmez ki niye?

Hey gidi hey! Bir anlık ömre aldanmak ne korkunç
Sorumlu kim, hayata aldanan mı, kimde suç?

Ömrümün son akşamı, bülbülün mateminde
Geldi gelecek, aldı alacak güvenilmez ki ecele

Sevaplar kimin, günahlar kimin, kime ne?
Hayat bir imtahanmış, sevap günah bahane

Ömrümün son akşamı, akşamların içinde
Ey dünya! Kaç yıldır oturuyorum dizinin dibinde?

Kaç yıldır okşadın durdun başımı, sildin yaşımı?
Sıvazladın sırtımı, niye bilmem söylemedin yaşımı

Ömrümün son akşamı, karşımda ecel
Bir ömür sürükledi beni kirden bir sel

Öyle bir kir ki, her tarafımı kaplamış içime işlemiş
Kulaklarım duymaz olmuş, gözlerim görmemiş

Ömrümün son akşamı, sesimin sesinde
Yılların pişmanlığı var beni anlatan hecelerde

Dalınca dünyaya gelemedim bir türlü kendime
Uyandığımda ise son bir akşammış kalan geriye

Ömrümün son akşamıymış kalan geriye