Gecenin ağırlığı üstüme çöküp,kırıyor sanki tüm kemiklerimi.
Aldığım her nefeste kendimi boğup,karşımda duran fotoğrafınla tekrar dönüyorum hayata.
Kırılan tüm kemiklerim,o an sihirli bir değneğe dönüşüyor.
Alıyorum elime birini,ve değdiriyorum gecenin tam ortasına.
Tam ortasından yarılıyor gece.
Yarısına seni yerleştiriyorum,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Teşekkür ediyorum İbrahim Bey. Okuyan gözlerinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta