Boş gözlerle bakıyorsun hayata dalgın
Aldırmadan hiç bir şeye canını aldın
Tanımadın sevinçleri mutluluğa dargın
Şimdi dünyada bak yapayalnız kaldın
Tutulurken direğe neler geçti aklından
Kalk gidelim Yetmez mi yıllarca beklediğim
Güneşi batarken gündöndülerin
Kalk gidelim bir yol var bildiğim
Belensin toprağa doğmayan çocuklar oyunlar oynasın
Ruhuma ip atıp salıncakta sallansın
Kalk gidelim pencerene konan kumruyu birlikte sevelim
Fırtınalar kopuyor gönlümde sellerde taştı yatağından
Kaç kere öldüm bilmem kurşunlar yedim şakağımdan
Kimi yaralarım kansız gizlice sesizce içime atmaktan
Kaybolmuş çocukluğum yorulmuş elimi tutmaktan
Kırmışlar kıymışlar içimdeki meleğe koparıp kanadından
Koştum kaçarcasına yalnızlıktan ayrılığın patikalarında Çıkamadan aydınlığa saplandım yine gecenin karanlığına
Bir ışık aradım dipsiz kuyularda bir seni aradım yalnızlığın kollarında
Bıkmadan usanmadan koştum ama yetişemedim fırsat verdi zalim felek takılırken ayaklarıma
Bir benim manzaram ol sende gördüğümü göremez kimse dilersen dolaş kainatı dön benim sevdiğim gibi sevemez kimse.
Karanlığından korktuğun hayatın güneşine sevdalanma gün gelir güneşle vedalaşır karanlığa dalarsın
O n kasım gittiğin değil geldiğin gündür
N e mavi gözlerini ne sarı saçını unutmak mümkündür
K aderi yazıldı sanki ömrümün yaşamın bana öğüttür
A şkın da sevginde karanlığa fener insanlığa ödüldür
S enin ilkelerin pis kokan cehalete mızraktır gül dür
I lık verdiğin son nefesle tüm kötülükleri öldür
Hiç bir duyguyu boşa kurban etmeyin ama edilişini izleyin gözlerinde ihaneti saklayanı görün ama bir şey demeyin kahpelik sanat olmuş zanatkarı tanımaz beyim
Hiç bir duyguyu boşa kurban etmeyin ama edilişini izleyin gözlerinde ihaneti saklayanı görün ama bir şey demeyin kahpelik sanat olmuş zanatkarı tanımaz beyim
Hiç bir duyguyu boşa kurban etmeyin ama edilişini izleyin gözlerinde ihaneti saklayanı görün ama bir şey demeyin kahpelik sanat olmuş zanatkarı tanımaz beyim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!