Ömer Toprak 3 Şiirleri - Şair Ömer Toprak 3

Hep yorgun hanıma gelen
Ağırladım sevgiyle uğurlandı giden
Kimi sarhoş kimi hoş kimi bomboş
Hancıydım yermedim çünkü kalan görmedim

Sevmek güzel haslettir cenneten bir huzur yürekten düşene etmesin zuhur zihniyeti şeytana hizmet edeni bulmaz o şevk o haz candan sevene yakışır çok tebessüm az naz kötüleri ele veren cinsiyeti takdir doğru eşi bulursan içinden geçer tekbir bilmezmisin hak kıldığın namaza bile önce niyet ister eğilip kalkman değil marifet kıbleye hep dönse ne kazanır iskelet

Nasılsın! deme bana yokluğunda iyi değilim
Yok senden başka derdim bir güzele meyilim
Gecelere sor bakalım ben kimin senin neyinim
Çok sevdin niye yoksun hatrımı soran sevgilim

Direnişi zamanda bedeni yalnızda kalan benim

Bir anlamı vardı olmasınada okuduğum hayattı ezberi bozar diye unuttum.

Artık yarını beklemek yok yarınlar beni beklesin kaderim sen de geç otur şöyle yaşanmadikca benim değilsin

Bir hayali bin gerçeğe değişmem çünkü yaşadığım bin gerçek bir hayalin kurulmasına bin nedendir

Hislerin gözü kulağı yoktu belki ama kederi görürdü işte. Duyardı en derinden tarifsiz acıları , ıslak hayaller büyütürdü çölün yakıcı sıcağında.
Kaderdi yargıcı yorgun bedenin mahkûmuydu deli gönlüm imkansız aşkların ne idam ediyordu ne berat veriyordu bin kere ölüp bin kere doğuyordu yinede küsmüyordu bir gülüşe aldanıp yeniden seviyordu
Hislerin gözü kulağı yoktu belki ama bilinmez yarına dört nala gidiyordu.

Ben şair değildim aslında şiirim sendin yıllarca bekledim yüreğime milyon kere hoşgeldin sol yanım

Önce aldanıştır bir kaç tatlı söze yalancı bahara inanıştır o.
Sonra gerçek düşer zemheriyle solan çiçeğinin üstüne aslında mevsimsiz kanmıştır o.
Sevmenin değil sevilmenin kıymetini yaşayarak bir demde bulmuştur o.
Ihanetin bedelini seven ödemez kendini seveni arayıştır o.
Bedem ağacı gibi erken açmış olsada çınar gibi dayanmaya bir meydan okuyuştur o.
Sevdası büyük olanın derdi küçük olmazmış yarı yara edip yüreğiyle sarmıştır o.

Ey meyhaneci söndür ışıkları kararsın her yer bu felek ersin artık muradına.
Ben gönlümün aydınlığını yitirmişim
Kadehim de buğulandı burası çok sıcak pencereleri kapıları da aç
Sığmıyor içim içime bu gün sessizce haykırmak istiyorum sağır olan kaderime
Bakmayın öyle yüzüme öyle acıyarak sanki sizin ışıklar hep mi yanacak
Sabahın olmadığı bir söyleyin hiç güneş doğmasın yarim elin oldu el oldu bildiğin be