Aynalarla sıkı-fıkı dostuz artık
Alacaklarıma çizgi çektim barıştık
Hem onlar zaten suçsuzdular
Siyah saçlarım
Hatta tüm gençliğim
Kendi ayaklarıyla gitmiştiler…
Her yeni doğan gün
O’nu verir kollarıma
O’nun adı
Sevgi
O üzerine çiğ düşmüş bir çiçek
O kanatsız bir melek
Bir sevda masalıydı,
Bizim aşkımız
Sayfaları, eksik okunan...
Trajik bir oyundu,
Perdeleri eksik oynanan,
Ne kadar sevmiştik birbirimizi
Yaktık sevdamızı küllere kaldık
Boş yere avuttuk kalplerimizi
Aşkımıza susan dillere kaldık...
Arayıp birlikte aşkı bulmuştuk
Ahhh! … İstanbul … ahh…
Ben seni böyle mi bırakmıştım
Böyle mi bulacaktım
Uyan! İstanbul uyan
Haremiler iki yakana birden yapışmışlar
Sensiz bir garip oldum bu şehirde
Her şey yabancılaştı gözlerime
Umutlarım bile terk ettiler beni
Tek... Tek
Yıllar boyu sevi şarkımızı söyleyen kuşlar
Sustular
Seninle gitti
Tüm güzellikler
Dalgaların sahilde sönmesi gibi
Eridi ümitlerim
Birer...birer…
Dünyayı daha yeni görüyorum
O da senin gözlerinde
Biliyorum
Senden ayrılınca
Bakar kör olacağım
Bir varmış
Yine bir varmış…
Yok olanlar
Senden önceki yaşadıklarımmış
Ve… onlar da
Hepten birer masalmış.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!