Her kahpelik insana bir hayat dersi verir
Seni tanıdıktan sonra bunu anladım
Yaşanılan günlerin kıymetini bilemedin
Ömrümün en güzel yıllarını haram ettin
Ve hala yaşantıma bir engelsin.
Bir ömür yaşadık; gamlı, kederli ve yorgun,
Hüzün rüzgarları esiyor geçip giden yıllarda.
Yüzümdeki tebessüme aldanma, içim kan ağlıyor;
Çok kırıldım her defasında, ama hep sustum.
Yalnız kaldığım gecelerde sessizce ağladım;
Zaten hiç gülmedi yüzüm şu yalan dünyada.
İsyanlarım sana duy sevgilim
Ne bir gün güldürdün nede sevdin
Adını yazıyorum sayfalara
Keşfedilmemiş tarih gibiydi gözlerin
Bir bakışınla beni benden almıştın Elena
Yüreğimde yangınlar yakıp
Beni çöllerde mecnun etmiştin Elena.
yılların bitmeyen acılarınla
verdiği dertlerle yanlız kaldım
hasretin bana verdiği derin sancılar
bir türlü sonu gelmedi sevgilim
özlemle yanan bir yürek var şimdi
Ramazan hoca bir nehir gibi akıyordu sesleniyordu
bütün insanlara
Onu duyan Anlayan
Gönüllere huzur geldi
Yüzümüze nur geldi
Artık kalmam faydasız
Sevgimiz yetersiz biliyorum
Arkama dönüp bakmadan
Güzel gözlerini son defa olsun
Gidiyorum sevgili
Gidiyorum buralardan
Terk ediyorum bu şehri
Saatlerden bir gece vakti
Git gitki dönmen mümkün olmasın
Ardına bile bakmadan dünyamı yıkmadan
Sana ait ne varsa al ve git sevdiğim
Gözündeki sevgi tebesümü yalan olsada
Gidişin gerçek olsun sevdiğim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!