Ömer Karagöz Şiirleri - Şair Ömer Karagöz

Karanlık bir gecenin çıkmayan
Sabahların dayım
Gurbetin ve hasretin sonu gelmeyen
Acılarını çekmekten yoruldum
Sevginin uzağından bir başıma yalnız kaldım
Ve ben artık sevmekten sevilmekten vazgeçtim.

yıllarca seni bekledim
anladım artık dönmeyeceksin
sen bir başkasını seçtin
beni bırakıp gittin

​Mademki gidiyorsun,
Git, yolun açık olsun.
Bahtın gülsün, izin silinsin,
Yaşadıklarımız uzak bir hayal,
Aşkımız sonu gelmez bir yalan olsun.

Hayata dair düşlerim vardı
Yarınlardan beklediğim umutlar
Kurduğum hayaller vardı
Ama nedense hayat her geçen gün
Umutlarımı yarınlarımı

Hayata dair umut dolu düşlerim vardı,
Yarınlardan beklediğim aydınlıklar...
Kendi içimde kurduğum bir dünyam vardı;
Ama nedense hayat, her geçen gün
Umutlarımı, hayallerimi ve tüm yarınlarımı,

Seninle birlikte bu Filmi izlediğimde sen ağlamıştın
sen ağladığında birden bir hüzün çöktü
farkındaydım yaşantımızı bir senaryoya benzetmek
Ve kadın bir gün sende gideceksin bunu
hissediyorum dedi

Canım feda olsun senin yoluna
Al beni yanına ya muhammed mustafa
Ömür ziyan oldu bu dünya yolunda
Al beni yanına ya muhammed mustafa
günahlarım çok idi şimdi ben pişman oldum

Anladımki senin sevgin bir yalanmış
Senin için önemli olan para mevki zevk saltanatmış
Bı gün gelecek Aldandığını yanıldığını Anlayacaksın
Artık çok geç olacak geriye dönmek isteyeceksin
Dönemeyeceksin
Demekki ben maddi manevi eksik bir insanım

Esen bir bir fırtına gibi
Esip geçtin ömrümden
Yıkılmış bir şehir gibi
Yıkıldı gönül virane’m

Yaşamaya hasret bıraktın
Yollara bakmaktan yoruldu gözlerim
hayatın anlamsız yanını yaşatın
nice mutluluklar sevinçler varken
neden acılar ey hayat