İmge acununa imgelem saldım
Tenimden ötede tin bulamadım
Ontolijik olana epistem baktım
Anamdan güzel din bulamadım
Amorfsun dediler arafta kaldım
İnsan olmak ne zormuş
Ne günahlar saklı şu masum yüreğimde
Ne zormuş büyümek rehbersiz
Bir tavuk tüneğinde
Hayalin darı yemek belki biraz çekirge
İsmail’im ben
İbrahim’den olma,
Hacer’den doğma
Dokuz yaşındaydım
Kabeye terkettiğinde babam
… İbrahim bizi
İyice baktım içime dışıma
İcim dışım bir değilmiş
Bir şey sanırdım kendimi
Adem oğlu pir değilmiş
Karıştırdım köşe bucak
Göstersene kendini
Havan batsın
Nerede ararsam orda yoksun
Kimilerine göre bir tanesin
Kimilerine göre çoksun
Kimilerine göre de
Kahvenin dumanında hasretini gizledim
Ozlemin ateşinde yüreğimi közledim
Gelirsin diye dizdim sevdaları gönlüme
Nefesine muhtacım, bakışını özledim.
Sonunda geldin ha
Tam kalkıyordum ben de
Karaltımla birlikte ışığına hasret
Bekle demiştin giderken güzün
Döneceğim diyordun yüzünde hüzün
Karanlıktan geldim
Alışkın değilim gün ışığına
Dur gülümseme sakın
Dedim ya alışkın değilim gül ışığına
Ne olur bakma bana sen
Ne güzel bir oyun
Tıkır tıkır işliyor zaman
Kader nakşedilmiş eşyaya
Seyrediyor nakşeden
Haydi göster kendini
Siyaset, ideoloji ya da din elbisesi giydirilmiş çıkar (çıkarın ve kurnazlığın her türü) cukurdur yolcu, önce seni mezarcı olarak istihdam ederler, son mezara da seni gömerler.
Korkaklara umut gerek
Elinde bir kazma kürek
Göğsünde bir alçak yürek
Gömdürürler kardeşini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!