Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

İndiğimde servisimden
hava soğuk veya sıcak ayırt etmeden
yürürken evime doğru,
yine yolun karşı tarafındaki kaldırımı seçtim.
nedendir bilmem
daha insansız orası...

Ayyy! Baksana
Aslı Hanımların masasında kimler var!
Hemen sen de bir meyve tabağı gönder Halil!

Aaa o da ne? !
Cemil Bey'lerin masasında da Ertuğ Beyler var! ?

'nedendir bilmem' desem -yalan- ama
dün yatarken
biletimi kestim kendi kendime.

yani -öyle bir bozuk-
-öyle bir ümitsiz-

Kölesin
zaten bunu biliyorsun.

Kölesin ama
ona hizmet ederken
onun tarafından ezilirken

İçinde kesatlık olmasın bir insanın;
mutlaka birgün yan basar, yan gelir
ya da her ne gelirse! ..

Kesatlık tohumları ektikçe koca bir toplumun üyelerine,
bir bir hepsinin içinde sana karşı bir kesat büyür.

Kitabın geldi bana
ismine vurulmuştum zaten onun.
Çok heyecanla sipariş etmiştim!

Şu an masamda
zarfında, bekliyor...

İnsanoğlu mu, maymun bozması mı nedir bilmem ama
insanlar hem tek-tek
hem toplu halde
toplum halinde kaşındı.

hayallerinin önünü kendi kapadı.

Sürekli yüzüme bakanların gözünde
saf, salak, güler yüzlü,
kendini bilmez olmaktansa,
40 yılda bir gülerim bir şeylere
ama bilerek, amaçlıca...

İyi ki, o çocukluk yıllarımda birgün
Karşıyaka sahilindeki apartmanımızın 5. katından
bağırarak beni yukarı çağırdığında
sana kızıp, “Ne diyorsun be manyak? ! ” demişim
ve iyi ki dayanamayıp yukarı geldiğimde
bir acele kapıdan içeri sokup beni

Kılçık-uyuz kişilikler
siz ağzınızla kuş da tutsanız,
dünyanın henüz tanımadığı
ayakta alkışlayacağı bir icatta da bulunsanız
veya bir sanat eseri inşa etseniz,
mutlaka konunun esas noktasından uzakta