Ömer Çağlın Şiirleri - Şair Ömer Çağlın

Sessizce çekilir insan bir gün,
Toz kaldırmadan gitmek gerekir.
Yorulmuş kalbine düşerken hüzün,
Toz kaldırmadan gitmek gerekir.

Kalmak bazen ağır gelir cana,

Akranlarım evlenip yuva kuruyor
Benim yaşantımsa hayallerim alıyor
Evlenip te bir yuva kurayım derken
Çileler kederler her yerde beni arıyor

İçerimde bir sızı durmadan sızılar

Ben Anadoluyum

Ben Anadoluyum, her taşı tarih,
Göklerde yankılan hilalin ahdi.
Her yağmur damlası rahmetten bir iş,
Toprağım kutsaldır, yuvam ezeli.

BEN ANADOLUYUM (DESTAN)


Şafakla uyanır dağlarım taşım
Ben Anadoluyum çağlarım taşım
Güneşle yoğrulur ekmeğim aşım

Yaşım sorulsa ne genç ne ihtiyar,
Ben bu devirin insanı değilim,
Bir garip yolcuyum yüküm var ağır,
Ben bu zamanın insanı değilim.

Gönlüm eski çağın izini sürer,

Akşamları ninni ile değil bomba sesleri ile uyurken
Sokaklarda yalın ayak dolaşırken
Filistinli olduğum için ağlarken
Ben daha çocuktum

Ablamın acı ve korku çığlıklarına alışmışken

Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben sac mıyım

Ne var ise sende bende

Ben Muradiyeliyim,
Hz.Ebubekir olmalı özü sadakatimin;
Çözümlerini bulmalıyım sorunların,dertlerin;
Gerekirse olmalıyım temsili cesaretin,
Vatanıma faydalı olabilmek için!

BERAT KANDİLİ

Bir gece var, nurla dolu, aşk ile, ihsan ile,
Günahları siler gider, rahmet akar tövbe ile.
Semâ kapısı açılır, melekler iner her yana,
Dua eden kurtulurmuş, düşse bile zindana.

BEREKETLİ MUT

Kışın Sartavul’dan kardan geçilmez,
Göksu hayat verir bağa bahçeye.
On iki ay bereketin eksilmez,
Göksu hayat verir bağa bahçeye.