Ömer Çağlın Şiirleri - Şair Ömer Çağlın

ANADOLU’NUN TÜRKÜSÜ

Yel eser dağdan ovaya,
Türkü düşer her sabaha.
Çoban söyler koyununa,
Dert katılır her sevdaya.

Ankara’da Yaşamak Lazım...

Ankara, güzel başkent, gönlümde taht kurmuş,
Tarih kokan sokakların, ruhumu sarmış, yoğurmuş.
Gimat’ta bereket var, ekmek bol, pazar ucuz,
Her sokakta bir hatıra, her köşede bir huzur.

ANLAMAZ OLDULAR

Ben de insanım, candan bezmedim,
Dert ile yoğruldum, sözden bezmedim,
Bir selâma muhtacım, sezmediler,
Hâlimi sormaya gelmez oldular.

Karanlık gecelerde bir yıldız gibi parlayan,
Zorluklarla dolu bir hayatı göğüsleyen,
Sen, annem, acının en derinlerinde,
Şefkatinle sardın tüm yaralarımızı.

Çocuk yaşta yetim kalan,

Anne, Nerdesin?
— Canım Anneme Hasretle…

Anne, nerdesin, neredesin ey nurdan melek,
Sensiz her mevsim kurak, her nefes emek.
Gönlümde açmıyor gül, soldu yaprağım,

İyi ki doğdun arkadaşım,
İyi ki varsın yanımızda.
İyi ki doğdun arkadaşım,
Nice mutlu yıllara.
İyi ki doğdun arkadaşım,
Kardeşimiz, sırdaşımız,

Arif Hoca’nın Eski Yol Arkadaşına Veda,
Yenisine (Beyaz Buluta) Merhaba

On iki yıl geçti, hatıralarla,
Yollar aşındı, yıllarca sabırla.
Bir dost misali hep yanında,

Yaz geldi çiçekler hep sarardı
Gelmezsem kahveye senden sorardı
Kaza yapmış yanakları morarmış
Ölürken bile gözleri ve dudakları bizi ararmış

Çok özledim seni arkadaş

Ashabın İzinden

Hz. Hamza olmaya yürek gerek,
Yiğitçe dimdik, korkusuz gerek.
Zulme karşı durup hakkı savunmak,
Ölüm pahasına safını korumak.

Kemal Amca’ya

Kravatlı şair, sitelerin yıldızı,
Mobilya ustası, gönlün avcısı.
Gözünde gözlük, elinde çayı,
Sigara dumanında saklı duası.