Ömer Çağlın Şiirleri - Şair Ömer Çağlın

Yeni Nesil Üzerine

Bir zaman ki aşkın, sadık, merhamet,
Kalmamış günümüzde sözde hürmet.
Geçmişten koparmış kökü himmet,
Ah şu yeni nesil, yolunu şaşır!

Dostluğun Şiiri

Odaya adım atınca bir sıcaklık kaplar içimizi,
Emre Bey, Suat Bey, gönüllerin sahibi.
Bir çaydan fazlası ikram ettikleri,
Muhabbetin sırrıdır sundukları.

Sadakat yalan olmuşsa, Ebubekirler yeter bana,
Vefanın solduğu çağda bir hak dostu yeter bana.

Adalet ayaklar altına düşmüşse, Ömerler yeter bana,
Zulmetin kol gezdiği yerde bir hak terazisi yeter bana.

Gökte yıldız parıl parıl parlıyor
İçim hiç durmadan kan ağlıyor
Şu koskocaman dünyada
Bir gün olsun kader bana gülmüyor

Gece olur gökte yıldız çoğalır

Yitip Giden Dostlar ve Zamanın Acımasızlığı
(Kul Ömer’in Diliyle)

Yola çıktık bir zaman, hevesle, umutla,
Omuz omuza yürüdük, dağla, taşla, bulutla.
Kimi düştü ilk yokuşta, kimi kaldı vadide,

Yitirilen Kanatlar

Bir zamanlar yolların, camlarda izleri vardı,
Ezilmiş böceklerin, sessiz bir feryadı saklı.
O küçük kanatlar, birer hayat nişanıydı,
Doğanın öz sesi, rüzgarda yankıydı.

Yolcu Olmayanla Yol Alınmaz

Yolcu olmayanla yola çıkılmaz,
Yola yazıktır, zaman harcanmaz.
Halden bilmeyenle söz edilmez,
Dile yazıktır, gönül incinmez.

Yol Elif ise, Yön Bellidir

Elif bir sır, harflerin sultanıdır,
Tevhit kokar, aşkın mihrap yanıdır.
Ne bükülür, ne kırılır, dimdiktir,
O’nadır her adım, yön bellidir.

TRAFİK KURALLARI

Trafik kuralları, can emniyeti,
Yolun sessiz ahdi, düzenin gereği.
Hayat bulur yollar, adaletle dolduğunda,
Uyan kurala, huzur bulur her anda.

YOL VE HASRET

Günlerden yol, yolculuk, hüzün,
Sevdiklerimiz geride, içimizde hüzün.
Bir yanımız buruk, bir yanımız sevinç,
Ankara’ya doğru düşledik bir sevinç.