Ömer Çağlın Şiirleri - Şair Ömer Çağlın

Sokak Hayvanlarının Sessiz Feryadı

Kış geldi, ayaz vurur canları,
Sokakta sürükler zor zamanları.
Bir kap su, bir lokma umut arar,
Vicdanlar sarsın canların yaralarını.

Somun denince Gerede gelir akla,
Gerede, somun ile anılır halkta.
Taş fırın sokakta, odunlu ocakta,
Pişer sabır ile, ateş dilinde.

Uzun süre bekler, bozulmaz, durur,

Sonbaharın Hüzünlü Ninnisi

Sararmış yapraklar, rüzgarda inler,
Toprağa düşer, hüzünle karışır.
Ağaçlar soyunur, çıplak dallar sızlar,
Giden yaz günleri, içimi dağlar.

Son Nefesin Sessizliği

Bir gün diner kalpte son hevesin,
Sükûta gömülür her nefesin.
Ne hüzün kalır, ne de neş'enin,
Toprağa dönerken her bedenin.

Sonsuz Sevdamın Duası

Ey kalpleri birbirine ısındıran Yüce Mevlam,
Sevginle dolsun eşimle aramızda geçen zaman.
İzzetinle saklı gönlümü eşime de meylettir,
Sevdamızla gönüllerimize muhabbetin kaynağını getir.

Bir köyde hayatın ışığı,
Bir ailenin direği,
Sen, Abdurrahim Koç,
Bize sadece bir akıl değil,
Bir yaşam dersi verdin.

Sözenler’siz Olmaz

Görsem bir semaver, hemen markasına bakarım,
Sözenler yazıyorsa “Tamamdır!” diye alkışlarım.
Yok başka marka, kusura bakmasın hiç kimse,
Benim gönlüm Sözenler’den başka kimsede.

Hasretin Yankısı

Suat Müdürüm, sensiz bu oda viran,
Ne çayın demi var ne de sohbet diyarından bir an.
Her köşede yankılanır adının özlemi,
Ruhuma çöker sessizlik, ağırlığıyla zaman.

Suat Bey’e

Dostluğun gölgesinde serinler yorgun yürek,
Sevgi dolu sözlerin, ruhlara açar çiçek.
Gülüşün bir bahardır, kışlara umut taşır,
Her misafirin sende, gönül sıcaklığı bulur.

Yüksekten Bakmak Değil, Uzağı Görmek

Birinci katta huzur vardı, dostluk vardı, muhabbet,
Gönüller rahattı, sohbetler tatlı, kelam ziyafet.
Şimdi onuncu kata çıktılar, manzara genişçe,
Ufuklar açılacak, umutlar daha serbestçe.