Ömer Çağlın Şiirleri - Şair Ömer Çağlın

Şenel Ağbi’ye

Yozgat’ın bağrından doğan bir ışıksın,
Mahallenin sesi, neşesi, bakışıksın.
Muhtarlık tahtı sana dar gelirdi,
Gönüllerde kurdun en yüksek yeri.

Gurbeti tattın hocam, yokluğu ezberledin,
Her düşüşten doğrulup hayata yön verdin.
Yaşadığın her çile sana insanı öğretti,
Sevmeyi, dinlemeyi kendine dert edindin.

Güneş güldü, dallar verdi serini,
Su da aktı, duydu toprağın sesini.
Bir tek eksik komşuların neşesi,
Yarım kaldı bugün bahçe hevesi.

SESSİZ KAHRAMANLAR

İnsanlığın Adsız Yıldızları

Bir şehir uyanır, bilmez adını,
Görmez, duymaz ama taşır yükünü.

Bir güzel kız sevdim henüz 18 yaşında
İlk defa gördüm onu çeşme başında
Bakracını doldurmuş sudan gidiyor
Sırmalı saçları inmiş ta omuz başında

Senden başkasının bur da hiç gözüm görmüyor

Sevgili

Varlığım sensin / yokluğum sensin
Kudretim sensin / aczim de sensin
Dilime düşen / her bir dua
Döner sonunda / yine sen sensin

Sevgili Günlük,
O benim küçük dünyamın büyük gökyüzü gibiydi,
Ve en parlak yıldızım onun gözleriydi...
Yönümü kaybettikçe baktığım,
Işığıyla aydınlandığım...

SEVGİLİ PEYGAMBERİM (S.A.S.)

Seni anlatmaya yetmez ne kelâm, ne de söz,
Adınla başlar aşkım, her harfiyle bir niyaz.
Sen ki bir rahmet oldun, âleme nurdan iz,
Canım sana fedâdır, sevgili peygamberim.

SEVGİSİZ OLMAZ

Sevgi bir ummandır, deryalar gibi,
Doldurur gönülleri baharlar gibi,
Gözlerde parlayan yıldızlar gibi,
Gökyüzü bulutsuz, sevgisiz olmaz.

Senin sevgin var ya beni bitirdi
Rüyalarımı bile benden alıp götürdü
Hatıralarımız vardı maziye katıldı
Ne olurdu bir kez olsun sevseydin beni
Dünyan mı batardı dönseydin geri