Ömer Akbıyık Şiirleri - Şair Ömer Akbıyık

Böyle sevgi mi olur,nedir bu ey Allahım,
Ansam ne zaman adını,çıkıyor göklere ahım,
Dindirmeye bu hasreti,yok mu ilahi fermanın?
Ansam ne zaman adını,çıkıyor göklere ahım.
10 Nisan 2016 -Ömer AKBIYIK-

Andıkça adını, hâlâ titriyorsa kalbim, Siluetin dolaşlıyorsa gözlerimde, Bu durumda burkuluyorsa içim, Ve son vedan bir asit gibi yakıyorsa yüreğimi, seni seviyorum. Bırakıp giderken açtığın kâlp yarası, kapanmıyorsa, Senin yerini kimseler dolduramıyorsa, Ve seni her daim anıyorsam, Seni seviyorum. Yüreğimdeki açı senden, Ağlamaklı duruşum ve gözümden akan yaş senin içinse, Karaam bil ki,seni çok seviyorum. Sana,senin gibilere yanmayan yürek,yürek değil, Karşılıksız olmayan sevgi,sevgi değil, Sevgiler günlük değil,ömür boyu sürmeli, Sevince insan,çılgınca sevmeli. 15 Şubat 2012 Ömer AKBIYIK

Heyhat dün gece son defa bin hüzünle öptüm,
O süzgün, o melil,mahzun bakan gözlerini,
Bilirim ki şimdi,sen gelmeyeceksin gayri,
Canan reva mı ölmek çekerek özlemini.

Heyhat son vedayı edip giderken şimdi sen,

Son vedayla başladı, hüzün dolu günlerim, Son vedayla başladı, hüzün dolu günlerim, Sensiz geçen her günde,için için inlerim, Dönüşün olmsa da,kalbmde baki yerin, Sensiz geçen her günde,için için inlerim, 20 Kasım2010 -Ömer AKBIYIK-

Canânla geçen bir ömür,sanki bir an gibidir,
Sevgi bir ömre sığmaz,koca bir dünya gibir,
Bize öyle gelse de,Bir an gibi geçse de,
Ömre sığmayan sevgi,ruhun canı gibidir.

Senli yollar hüzünlü,sensizler ise hasret dolu,

Sekizindeyken Kızıma
Arı,petek ayrı; ő yle ki sen bal gibisin,
Bű lbű l gibi şirrin, gű l değil,gonca gibisin,
Aile de kenet,damarımda akan kansın,
Sen,pő rsű mű ş ruhlara hayat veren bir cansın.

Hayalin dolaşıyor hâlâ gözlerimde,
Kokluyorum seni.bastığın izlerinde,
Küllenir gibi değil yaktığın ateş,
N'olur öpseydim gözlerinden bin kez.

Özlemin sürecek bir ömür boyu bende,

Kar Yağıyor Üstüne

Kar yağıyor oraya,üstünü örteyim gel,
Üşütüp hastalanma,yüreğim yanmasın gel,
Gel Canım geç kalma gel,gül benzin solmasın gel,
Üşütüp hastalanma,yüreğim yanmasın gel.

Bir zamanlar yekpare,ongun ve mtluyduk biz,
Baş başa verip bir gamı paylaşırdık ikimiz,
Tekrar gelmeyecek o günlerimizi anarken,
Elbet daha yakın,daha candan olmalız biz,

Mecnun oldum artık
Mecnun oldum artık,ağyarin dilindeyim,
Bırakıp ta gittiğin, o hüzünlü yerdeyim,
Söyle Canım,sensız bu, alem neye yarar?
Gam değil bu hasretin sürsün ta haşre kadar,
Yürek yangını ile onulmaz bir dertteyim'