Ölünce sevemezsem seni..

Vakit daralıyor, güneş batmak üzere,
Gölgesi uzuyor günün, ömrüme değiyor.
Her saniye biraz daha eksiliyorum hayattan,
Zaman, merhametsiz bir el gibi boğazımı sıkıyor.
Yüreğim sıkışıyor bu derin kederle,
Nefesim dar, içim ağır, suskunluğum kalabalık.
Bir yanım gitmek istiyor,
Bir yanım kalıp her şeyi baştan söylemek…
Yarına kalır sandım her güzel kelime,
“Sonra söylerim” dedim, “acele değil.”
Oysa sonra dediğim ne varsa
Bugünün mezarına gömüldü sessizce.
Şimdi pişmanlık çöktü titreyen elime,
Parmaklarımda keşke’lerin ağırlığı var.
Tutamadığım anlar,
Söyleyemediğim cümleler
Avucumdan bir bir dökülüyor.
Söyleyemediğim her söz içimde bir ok,
Saplandıkça derinleşiyor,
Çıkarmaya cesaretim yok.
Sessizlik bazen erdem değil,
Bazen en büyük ihanettir sevgiye.
Sana ayırmadığım vaktin telafisi yok,
Takvimler affetmez ihmali.
Birlikte susabileceğimiz anları bile
Yalnızlığıma harcadım,
Şimdi hepsi hesabını soruyor.
Toprak örtünce üstümü, sesim kesilince,
Adımı rüzgâr bile unuttuğunda,
Hangi heceyle çağırırım seni?
Hangi duayla dokunurum kalbine?
Nasıl severim seni mezar taşı soğuyunca?
Taşın dili yok,
Toprağın kalbi yok.
Geç kalmış bir sevda
Ölüye yakışmaz artık.
Ecel gelip de alsa şu dilsiz nefesi,
Göğsümde yarım kalan cümlelerle,
Kırık bir kalple gidersem,
Arkamdan kalan bu suskunluk
Kimlere yük olur?
Duyulur mu sanırsın ruhumun o sesi?
Haykırsam da,
Toprak boğar mı feryadımı?
Ya sesim sana ulaşmazsa,
Ya sen bilmeden yaşarsan sevgimi?
Göz göze gelmek varken neden sustu dilim?
Bakışlarım her şeyi söyler sandım.
Meğer en büyük yanılgı
Sevgiyi gözlere emanet etmekmiş.
Şimdi bir avuç hüzün, bomboş kaldı elim,
Ne geçmişi tutabiliyorum,
Ne bugünü.
Gelecek ise çoktan
Benden vazgeçmiş gibi.
Geç kaldım ey yar, veda kapıda bekliyor,
Ayak seslerini duyuyorum ayrılığın.
Her adımı biraz daha yaklaştırıyor
Sonsuz bir sessizliğe.
Yaptığım her hata ruhumu lekeliyor,
Ne kadar saklasam da,
İçimde kararıyor aynalar.
Kendime bakmaya bile utanıyorum artık.
Ölünce sevemezsem, bu bendeki son ah,
Son pişmanlık,
Son iç çekiş.
Keşke demeye bile geç kalmış bir kalbin
Son nefesi bu.
Güneşi olmayan bir gece, bitmez bir sabah…
Ne aydınlık geliyor,
Ne karanlık geçiyor.
Arada bir yerde,
Sevdayla pişmanlık arasında
Asılı kalıyorum…

@dressiz mektuplar✍️✍️@dsız.
Zeynep