Olsun Bakalım Şiiri - Sadık Kocabaş

Viran eylediğin gönül hanesi,
Yıkılsın, dökülsün; tarumar olsun.
Madem hor görüldü aşkın galesi;
Baharlar kapansın, hep kışlar olsun.

Şerbet sandığın o acı zehirler,
İçtikçe gönlüne bir sızı olsun.
Meydan okuduğun koca nehirler,
Kuruyup dillerde bir anı olsun.

Dağları yaktığın o yalın ateş,
Kendi ocağında bir duman olsun.
Zülfüne takılan o sahte güneş,
Kararıp ufkunda bir zindan olsun.

Pazarda sattığın aşkın bedeli,
Avcunda biriken bir hüsran olsun.
Hasretle yandığın o günden beri,
Gözyaşın ekmeğin, azığın olsun.

Kervanı durduran o sarp yolların,
Dizine bağlanan bir zincir olsun.
Zifir gecelerde tutan kolların,
Boşluğa uzanan bir keder olsun.

Hükmünü giydiğin o paslı dilin,
Lâl olup ağzında bir mühür olsun.
Peşinden koştuğun o tozlu yelin,
Seni savurduğu bir çukur olsun.

Divan kurulunca gerçekler çıkar,
Mahşerde görülen bir hesap olsun.
Kalemsiz Şair’e kim dönüp bakar?
Adalet önünde bir mizan olsun.