Saçlarına pamuklar serilmemişti henüz.
Kirpiklerin kinle dikilmezdi karşılara
Demir bilyelerin suizanıyla kesilmemişti önümüz
Gövdelerimizin gölgeleri yeşerip düşebilirdi akarsulara.
Bir zamanlar tükenmemiştin
İşte bahsediyorum o zamanlardan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta