Ölmek istiyorum Şiiri - Mustafa Taşogull ...

Ölmek istiyorum Ben hiç yaşamadım ki zaten
Kayboldu hayatimin baharı gülmedi bir gün yüzüm
Doğduğumdan beri hep çile hep hüzün
Hayallerim vardı benim peşinden koştuğum soluksuzca
Ümitlerim vardı Yaşamıma değer katan
Doğrularım vardı benim hiç kimseye boyun eğmeyen

Ölmek istiyorum kimse için degil yada bir şey için degil
Yoruldum çünkü bu hayattan
Hayallerimin ve ümitlerimin hiç biri olmadı
Ne istediysem neyi beklediysem neyi sevdiysem elimden aldı bu dünya
Korkuyorum ölmekten degil yaşamaktan korkuyorum
Korkuyorum vefasızlıktan degil yalnızlıktan korkuyorum

Ölmek istiyorum Çünkü hayat bana hiç birsey katmadi
Elimde olanları da kaybettim birer birer
Çabaladıkça dibe vurdum
Ne bir arkadaş ne de bir dost kaldı geriye
ne de bir sevgi ne de bir saygı bulamadım bu dünyada
Oysa insanı insan olduğu için sevdim ben yaratandan ötürü belki
Yaptığım bütün iyiliklerden karşılık beklemeden
Birazcik vefaydi belki belkide küçük bir gülümseme

Ölmek istiyorum
Kalmadı çünkü bir parça huzurum
Gülmedi ki yüzüm hayatta bir parça hiç bir yerden
Eş dost arkadaş aşk iş para hepsi zırva
Ve isyan isyan etmedim bir gün tanrıya
Ve şükrettim halime bir gün elbet doğar güneş doğar karanlık odama diye
Yoruldum Artık hayatın bunca cilesinden insanların gereksiz kaprislerinden
Hepimiz için var bir mezar taşı
Anlamadim zaten hiç insanların nedir bu üstünlük telaşı

Ölmek istiyorum
Dayanamıyorum çünkü bunca acıya kedere
Hiç bir isim düzgün gitmedi ki dünyada bir kere
Hep sordum kendime neden herzaman ben diye
Benmi hapsettim kendimi dünyaya yoksa dünya mı beni esir aldı
Ümitlerim hayallerim gençliğim hani nerde kaldı
Nefes aldkaldikca ruhum aciyor bedenim de
Ne acılar tükeniyor nede dertler bitiyor içimde
Ne arkadaşlarım ne dostlarım vardı benim hepsi Kayboldu
Belki adam gibi adam oldum diye belkide ....

Ölmek istiyorum
Çünkü bıktım artık yalanlardan dolanlardan insanlardan
Ne ben Anlaya bildim bu dünyayı nede dünya beni
Kosturmadim kimsenin peşinden arsızca
Sevgimde nefretim de adam gibiydi
Kimsye muhtaç değildim belki ama bende insandım sonuçta
Duygularımın içinde ruhumu değil ruhumun içinde
Bedenimi kaybetim
Anlatamadım kimseye derdi mi anlamsiz ve boştu belki sözlerim
Ama feryat ediyordu içten içe çığlık çığlığa
Her gidenin ardından dökülen göz yaşım değil ruhumun Kalbimin parçaları
Umutsuzluk değil benimkisi bur çeşit isyandı kadere sadece
Ölmek istiyorum
Her gün her gün bir yenisi ekleniyor çünkü dertlerime
Allahim Kaldıramıyorum bunca yükü sende mi unuttun beni
Hayallerimi umitlerimi herseyimi veren sensin akanda sen
Ben sana kul olamadım Elbetteki değil hata senin
Ben bu dünyayı insanları kötülükleri anlamadım
Ben her zaman iyi olmak isterken kötü olan neden hep ben oldum anlamadim

Ölmek istiyorum
Yitirdim Ben gençliğimin son baharlarini
Cabaladikca karanlığa gömüldü gölgelerin
Ben istemedim bu kadar acıyı bu kadar kederi
Mutluluğumu kaybettim insanlar yüzünden Hayallerimi kaybettim kendi ucurumlarimda
Ruhumu kaybettim yaşarken acilarimda
Kendimi kaybettim dünyanın umarsizliklarinda
Oysa,oysa sadece bir yudum huzurdu dileğim nefes alabilmek için insanlar arasında

Ölmek istiyorum
Usandim bu belgisizliklerden karanlıklardan
Hic bir şey kalmadı Aklımda fikrimde
Hic kimse değil beni bu hallere koyan
Kendim ettim kendikedime
Yaktım ruhumu belki kurtulur diye
Hani ölmeden yoktu azap aldığım her nefes bana azap mutluluk bir tek sigara bir tek kadeh şarap
Yok ki kimse olmadan onlarin tadi işte
İşte yaizliktir bunun adı

Ölmek istiyorum
Çünkü bu can bu bedene dar geliyor artık
Artik boşuna benim feryatlarım duyulmaz kimse anlamaz
Ben gitsem kimsenin umurunda olmaz
Çünkü musalla taşları ağlamaz
Karanlik çöktü üzerime bu beden adam olmaz
Ne zaman biter bu çileler dertler ölüm ki bana koymaz
Hayat Bu kadar zalim iste nasil dayanır ki bu beden böyle yaşanmaz

Ölmek istiyorum
Kalmadi artik hic kimsem mezardaki kadar yanlizim
Kalmadı artık umudum Doğduğumdan beri bahtsızım
Denedim ama ben yaşamayı
Uğraştım çabaladım rol yaptım ama beceremedim

Ölmek istiyorum
Yasamaya değer hayatımda kalmadı birsey
Nefes aldıkça kahretti beni azaplarim damarkar8mda ki kan misali
Hata hep bendeydi belki insanlara değerinden fazla verdim
Hayatimdakileri ben seçmedim
Bazen göklere kaldırdım onları bazen yerin dibine soktum
Ama istemedim ne kimseyi kırmak nede üzmek
Sadece iyo niytimden bütün yaptiklarim
Yoruldum Artık herseyden herkesten tutacak bir dalım yok
Bıktım artık dünyanın çilelerinden kahirlarindan
Yapacak birsey yok
Dedim ya sadecee ama sadece Ölmek istiyorum