Olmazlar Şiiri - Kenan Gezici

Küçücük şeylerden mutlu olmuşum meğerse.
Çocukluktan mı kalmış, yoksa hiç büyümemişim.
Nedense olmadı hiç hafızamda çokça istemek.
Etrafımda hep çok isteyenler mi oldu acep.
Gözü, gönlü doymazlar mı oldu etrafımda hep.
Çok abartmışım küçücük bir gülümsemeyi.
Uzun uzun olmasa da iki lafın belini kırmayı.
Küçük yalanlar önce affedip sonra sırada büyükleri.
Küçük insanları kaybetmemek için olsa gerek.
Birde bunları fark etmeleri en korkuncu.
Umutsuz, acımasız, karşılıksız bir döngü.
Olmayınca olmuyormuş düzeltilecek bir şey yok.
Zinetler ayaklarla çiğnenir kıymetini bilen yok.
Puslu aynalar gibi olmuş, baktıkça idrakimiz.
Olmasa da önemi yok insanlar çokça fulüdür.

Kenan Gezici 09 /12/2025