Küçücük şeylerden mutlu olmuşum meğerse.
Çocukluktan mı kalmış, yoksa hiç büyümemişim.
Nedense olmadı hiç hafızamda çokça istemek.
Etrafımda hep çok isteyenler mi oldu acep.
Gözü, gönlü doymazlar mı oldu etrafımda hep.
Çok abartmışım küçücük bir gülümsemeyi.
Uzun uzun olmasa da iki lafın belini kırmayı.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta