Gönül koydum insanlara Şiiri - Çul Münzevi

Gönül koydum insanlara
Her işimden bezer oldum
Tüm sözleri çekiç gibi
Nefsi bun’la ezer oldum

Dibe vurup Allah dedim
Çıkıp düze haram yudum
Dostlar ile tozar idim
Bencileyin gezer oldum

Sonra dile dost eyledim
Zikri birden dip boyladım
Sınar imiş bildim onu
Bazı gaybı sezer oldum

Çokça yalan karaladım
Derilerim’ bereledim
Tövbe kapı araladım
Şükür hakkı yazar oldum

Ben bu sözü yaza duram
İlim kapısından girem
Cümle yere ekmiş onu
Hu çekerek kazar oldum

Gönül gözüm açılsın
Deryalara saçılsın
Sırat varsa geçilsin
Bir ummana azar oldum

Münzeviyim açmaktan
Uzak erip uçmaktan
Haram ekip biçmekten
Zehirleri kusar oldum